Jest to najstarsza na świecie rasa konia domowego, licząca ponad 2,5 tysiąca lat. Wywodzi się z Półwyspu Arabskiego. Zgodnie z legendą, rasę utworzył i rozpowszechnił Mahomet. Początek rasie miało dać pięć jego klaczy, które jako jedyne spośród wszystkich koni posłuchały zakazu podchodzenia przez cały dzień do wodopoju.

Konie te od samego początku otaczane były gorliwą opieką, gdyż według wierzeń ten, kto potrafił dobrze zatroszczyć się o zwierzęta, miał otwartą bramę do nieba po śmierci.

Prawdopodobnie beduini byli pierwszymi hodowcami arabów. Udoskonalali rasę, prowadząc ścisłą selekcję. Wybierali najlepsze okazy ze stada i te dopuszczali do dalszego rozrodu. Często prowadzili chów wsobny, by utrwalić pożądane cechy. Do dziś istnieje wiele bardzo starych linii, a wśród nich najstarsze to egipska i perska.

Do Polski pierwsze araby sprowadzono w XVI wieku, a początki ścisłej hodowli sięgają XVIII wieku. Pierwszą stadniną, w której pojawiły się konie czystej krwi arabskiej, był Janów, skąd do dziś chętnie są kupowane przez miłośników, nawet zza granicy kraju.

Warto tu wspomnieć, że rasa ta jest bardzo rozpowszechniona na całym świecie i hodowana w większości krajów.

Są inteligentne i przyjazne względem właściciela, choć cechują się też żywym temperamentem.

Sprawdzają się w praktycznie wszystkich dyscyplinach sportów jeździeckich. Szczególne często widzimy je na pokazach czy rajdach długodystansowych. Wykorzystywane są także do uszlachetniania praktycznie wszystkich ras koni sportowych i większości koni zimnokrwistych.

Wszystkie podstawowe maści (kara, gniada, siwa, kasztan).

To konie o delikatnej, smukłej budowie ciała. Mają małą, szlachetną głowę o szczupaczym profilu, małe uszy, szerokie chrapy i dumne spojrzenie. Szyja jest długa, łabędzia, klatka piersiowa głęboka, grzbiet długi, ogon osadzony wysoko. Na długich kończynach powinny być widoczne ścięgna. Grzywa i ogon są długie i lśniące. Charakterystyczne jest to, że konie te w porównaniu ze wszystkimi innymi rasami, mają o jedną parę żeber mniej i pięć kręgów lędźwiowych (pozostałe mają sześć). Araby mają dumną postawę, wyciągnięty, dostojny ruch w kłusie i lekki galop. Są bardzo wytrzymałe, a przy tym szybkie, dzięki czemu idealnie sprawdzają się w rajdach długodystansowych.

Araby borykają się czasem z chorobami układu oddechowego, co związane jest z silnym wygięciem dróg oddechowych (łabędzia szyja i  wąska głowa).