Kraj pochodzenia: Francja, Niemcy

Pudel jest chyba najbardziej niedocenionym psem. Większość osób postrzega go bowiem jedynie przez pryzmat obfitej, często śmiesznie obciętej czupryny. A jest to przecież jeden z najinteligentniejszych psów, jakie znamy.

Pojawił się setki lat temu i zawładnął ludzkimi sercami aż po dziś dzień. Słowo pudel oznaczało „kałużę”. Być może właśnie tak nazwano tego puszystego psa, gdyż na co dzień doskonale sprawdzał się podczas polowań na dzikie ptactwo, nie zważając na suchy bądź mokry ląd. Od dawien dawna pudel był ulubieńcem możnowładców. Nawet w Polsce miał swojego królewskiego zwolennika. Był nim Zygmunt Stary.

Pudel jest doskonałym psem do towarzystwa. To prawdziwy „przymilas” – uwielbia pieszczoty właściciela, przytulanie i głaskanie. Rozstanie ze swoim panem będzie bardzo przeżywał, należy mu więc oszczędzić długich, samotnych chwil w domu.

Jest niezwykle inteligentny i szybko się uczy. Niegdyś ta cecha sprzyjała nauce sztuczek, które psiaki pokazywały w cyrku. Obecnie, gdy pudel jest psem bardziej towarzyskim niż cyrkowym, lepiej jest spożytkować ten potencjał, poddając czworonoga szkoleniu, aby później uniknąć ewentualnych problemów wychowawczych wywołanych chociażby przez jego upór.

Pudel jest bardzo energiczny – lubi zabawy na świeżym powietrzu, psie sporty i wszelkie inne rozrywki. Mimo to, nawet z psotną iskrą w oku, zachowuje się elegancko i dostojnie. Niech jednak nikogo nie zmyli ten szyk i klasa. Pudel może doskonale sprawdzać się nie tylko w psich zawodach czy na wystawach, ale również pomagając innym, np. jako pomocnik dla osób niepełnosprawnych, „dogoterapeuta” czy… pies policyjny (ma doskonały węch).

Wszystkie odmiany pudla, a więc pudel duży (1), średni (2), miniaturowy (3) i toy (4), różnią się od siebie tylko wyglądem. Z zachowania są do siebie bardzo podobne, można jedynie zauważyć niewielki różnice pomiędzy nimi.
Pudel duży wydaje się mieć charakter najbardziej zrównoważony i wyważony.
Pudel średni jest już nieco większym figlarzem niż jego większy brat.
Pudel miniaturowy i toy z kolei są prawdziwymi pieszczochami, noszonymi przez swoich właścicieli na rękach.

Obfita, wełnista i, co najważniejsze, niealergizująca.

Białe, morelowe (apricot), srebrne, brązowe i czarne, od niedawna spotyka się także pudle czerwone.

Pudel wymaga czasochłonnej pielęgnacji. Raz w miesiącu warto psiaka wykąpać. Jeśli nie jest psem wystawowym, wystarczy podcinanie i częste czesanie, aby na kędzierzawym włosie nie porobiły się kołtuny. Gdy zaś właściciel chce psa wystawiać, wówczas warto skorzystać z porad psiego fryzjera. Tzw. groomer może nadać czworonogowi fryzurę: nowoczesną, angielską lub „na lwa”. Tak finezyjne „uczesanie” ma swoją genezę w tradycji golenia psiego tułowia, by ułatwić mu pływanie podczas aportowania dzikiego ptactwa na polowaniach. Włos na klatce piersiowej pozostawał gęsty, by chronił przed zimnem.