Kraj pochodzenia: Chiny

Historia shar pei’a nie jest do końca znana, podobnie jak owiane tajemnicą są dzieje chińskiego dworu cesarskiego. Uważa się, że przodkowie tych psów żyli już w czasach dynastii Han, gdyż właśnie z tego okresu pochodzą wizerunki czworonogów zbliżonych wyglądem do tych pofałdowanych pupili. Być może były one spokrewnione z psem zamieszkującym 2000 lat temu tereny Tybetu i północnych Chin, być może pochodzą z drugiej części kraju, z południowych Chin…

Pewne jest jednak to, że każdy psiak żyjący w tym państwie nie miał lekkiego żywota. Także shar pei’e doświadczyły tego na własnych fałdkach. W Chinach wprowadzono bowiem bardzo wysoki podatek za posiadanie psa, a w ostateczności zakazano ich posiadania! To właśnie dlatego ilość czworonogów zmalała w zastraszającym tempie. Na szczęście w 1971 roku jeden z entuzjastów shar pei, hodowca Matgo Law, zwrócił się o pomoc do amerykańskich pism specjalistycznych. Przetransportowane do USA czworonogi uratowały tę rasę od zagłady.

Mówi się, że shar pei ma „kocią naturę”, gdyż lubi chodzić własnymi ścieżkami. Ten piękny, dostojny psiak o wesołym usposobieniu jest bardzo wrażliwy i łatwo przywiązuje się do całej rodziny. Wybiera sobie jednak tylko jednego „pana”, którego darzy wielkim uczuciem i czaruje swoimi małymi oczkami.

Lubi, gdy jest zauważany i poświęca mu się każdą wolną chwilę, więc niejednokrotnie będzie zaczepiał, by zwrócić na siebie uwagę. Shar pei ma skłonność do dominacji, dlatego właściciel musi nauczyć go, kto jest głową rodziny i że na pewno nie jest nią on. Takie szkolenie należy rozpocząć najlepiej w wieku szczenięcym, by ten indywidualista pojął, czego się od niego oczekuje.

Shar pei jest skory do zabawy, więc z przyjemnością pójdzie na spacer wyszaleć się na całego. Tę swoją wrodzoną radość przenosi na domowników, więc każdego posiadacza tego czworonoga czeka na co dzień solidna dawka uśmiechu i harców. Shar pei nie jest agresywny, może być natomiast doskonałym stróżem domowego ogniska.

Krótka, twarda, lśniąca, nieprzylegająca do skóry (oprócz kończyn).

Różne z wyjątkiem białego, np. czarne, niebieskie, płowe, kremowe, rude, brązowe, najczęściej cieniowane.

Liczne fałdki występujące u młodych psów wymagają szczególnej pielęgnacji, aby w zakamarki pomarszczonej skóry nie wdały się infekcje. Najlepsze w tym celu są kąpiele z zastosowaniem specjalnego szamponu, po których psa trzeba zawsze dokładnie wysuszyć.

Także pomarszczona skóra wokół oczu musi być przemywana. Należy również zwrócić uwagę na stan powiek, gdyż u tych psów często występuje podwinięcie powieki, mogące prowadzić do ślepoty.

Warto też przeczesać sierść kilka razy w tygodniu, by usunąć martwy włos.